Βιογραφικό : Henri Cartier Bresson

O Henri Cartier Bresson που μετέβη σε "λανθάνουσα μορφή" στις 3 Αυγούστου 2004 κατάφερε να κλειστεί μέσα σε τόσα κάδρα ώστε να μην μείνει ποτέ στο πίσω μέρος ενός λευκώματος. Δεν ήταν μυστηριώδης ούτε αφαιρετικός.

Κι αν οι φωτογράφοι περνούν από διάφορες "δοκιμαστικές" περιόδους κάνοντάς τους έτσι πολύπλευρους, το ύφος του Bresson είναι σχεδόν σταθερό, προσεγμένο και λεπτομερές, άριστο γεωμετρικά, έτσι ώστε σε ένα σύνολο χιλιάδων εικόνων να μπορεί ο αναγνώστης να τον διακρίνει. Δημιουργείται τσι πια, η μπρεσσονική φωτογραφία, όπου όλα γίνονται τη στιγμή της λήψης, την γνωστή αποφασιστική στιγμή.

Ποτέ δεν έβαζε τις φωτογραφίες του αλλού πέρα από τα βιβλία, προτιμώντας τη συντροφιά από εικόνες των Kertesz, Brassai, Doisneau, Inge Morath. Αυστηρός και επιλεκτικός αποτελεί πλέον βασική γνώση για ένα φωτογράφο. Ο κόσμος του είναι κατανοητός και προσιτός και αυτό τον κάνει ευρέως αποδεκτό.

Δεν μπορώ να σκεφτώ κάποιον άλλο όπως αυτόν. Κι άραγε ακόμη κι όταν έπαψε να παγώνει το χρόνο αλλά έλεγε "Αυτό είναι μια ωραία εικόνα" τί να εννοούσε; Μέσα στις σκέψεις του δούλευε και για τον πιθανό αναγνώστη του; Τόσο αψεγάδιαστος για να περάσει απαρατήρητος-ασχολίαστος...Ο ίδιος είχε πει:

"Ο χρόνος είναι ό,τι πιο πολύτιμο έχουμε."

"Να μένεις πιστός στον εαυτό σου."

"Να ζεις στην αναρχία είναι ένα είδος ηθικής.", σε ερώτηση περί αντικειμενικότητας


Κατερίνα Τζόβα

Βιογραφικό : Helmut Newton

Γεννήθηκε το 1920 στο Βερολίνο κάτω από τον αστερισμό του Σκορπιού. Τα μαθητικά του χρόνια του αυστραλιανής υπηκοότητας Newton σε γερμανικό σχολείο σταμάτησαν, όταν οι νόμοι της Νυρεμβέργης υποχρέωσαν τον διαχωρισμό των Εβραίων από τους Αρείους μαθητές. Ο πατέρας του ένας επιτυχημένος βιομήχανος κουμπιών τον στέλνει στο Αμερικανικό σχολείο του Βερολίνου το οποίο όμως τον διώχνει σαν ένα απίστευτα τεμπέλη μαθητή που τα μόνα πράγματα που τον ενδιαφέρουν είναι το κολύμπι, τα κορίτσια και φυσικά η φωτογραφία.
Σε ηλικία 16 χρόνων και για 2 χρόνια μαθητεύει πλάι στη διάσημη Γερμανίδα φωτογράφο Yva ( Else Simon) η οποία αργότερα θα βρει τον θάνατο στα κρεματόρια του Auschwitz.

Tον Δεκέμβρη του 1938 εγκαταλείπει το Βερολίνο και εγκαθίσταται στη Σιγκαπούρη. Εκεί πιάνει δουλειά στην εφημερίδα Singapore Straits Times σαν φωτορεπόρτερ. Απολύεται όμως μόλις δύο εβδομάδες αργότερα μιας και ο εκδότης δεν μένει ικανοποιημένος από τη δουλειά του.
Ο Β’ Παγκόσμιος πόλεμος τον βρίσκει στην Αυστραλία όπου για 5 χρόνια υπηρετεί στον στρατό σαν οδηγός φορτηγών Όταν απολύθηκε από τον στρατό ανοίγει ένα μικρό φωτογραφικό studio στη Μελβούρνη.
Το 1948 παντρεύεται την ηθοποιό June Brunell η οποία πολύ αργότερα θα ασχοληθεί με την φωτογραφία χρησιμοποιώντας το όνομα Alice Spring. Η δουλειά της οποίας θα επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό το έργο του.

Η δεκαετία του 60 τον βρίσκει στο Παρίσι όπου ζει και εργάζεται . Από τον Μάιο του 1961 και για 25 χρόνια ο Newton θα είναι μόνιμος συνεργάτης της γαλλικής Vogue όπου και πραγματοποιήσει την σημαντικότερη δουλεία του στο χώρο της μόδας. Στην ίδια αυτή περίοδο θα εργασθεί για την γαλλική γερμανική και αμερικανική Vogue καθώς και για τα περιοδικά Linea Italiana, Queen,Nova , Jardin des Modes, Marie Claire και Elle.

Από το 1981 και μετά θα ζει και θα εργάζεται μεταξύ Μόντε Κάρλο και Λος Άντζελες Τον Ιανουάριο του 2004 και σε ηλικία 84 χρονών θα σκοτωθεί σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα

Αντώνης Κατρακαζής

Βιογραφικό : Σπύρος Μελεντζής

O Σπύρος Μελεντζής γεννήθηκε στην Ίμβρο το 1906. Το 1923 πηγαίνει στην Αλεξανδρούπολη όπου μαθητεύει κοντά στον φωτογράφο Α. Παναγιωτόπουλο. Το 1927 πηγαίνει στην Αθήνα και εργάζεται στον φωτογράφο και ζωγράφο Π. Γεραλή.

Έπειτα εργάστηκε στον Γ. Μπούκα, ο οποίος ήταν φωτογράφος των ανακτόρων, από τον οποίο επηρεάστηκε η καλλιτεχνική και αισθητική του φυσιογνωμία.

Το 1937 φεύγει για την πρώτη του περιοδεία ενώ το 1939 κάνει την πρώτη του έκθεση με 120 φωτογραφίες από τον Παρνασσό. Ο Γ. Μπούκας ενθουσιάζεται και τον προτείνει να φωτογραφίσει τον Πρίγκιπα Νικόλαο.

Το 1939 φωτογραφίζει την Κεφαλλονιά και το 1944 καλείται από τον ΕΑΜ για να ανεβεί στο βουνό και να φωτογραφίσει την Ελληνική αντίσταση. Το 1947 φωτογραφίζει και εκθέτει την δουλειά του από το Άγιον Όρος, τον Όλυμπο, τα Τέμπη, τις Κυκλάδες.

Το 1950 συμμετέχει σε εκθέσεις σε Αθήνα και Κωνσταντινούπολη. Το 1951 και το 1953 βραβεύεται στην Κύπρο, στο Ρότσεστερ, το Μπέρμινγκχαμ, το Μπουένος-Άιρες. Το 1956 εκθέτει στην Μόσχα και το 1957 η FIAP του απονέμει τον τίτλο του «τεχνοκριτή». Από το 1960 και μετά στρέφεται στην φωτογράφιση αρχαιολογικών χώρων.

Έχει εκδόσει πολλά φωτογραφικά λευκώματα και πολλές φωτογραφίες του αποτελούν αναντικατάστατα ντοκουμέντα και ορόσημα της Ελληνικής ιστορίας . Εργάστηκε μέχρι το τέλος της ζωής του με αφοσίωση και ενθουσιασμό για την μεγάλη του αγάπη, τη φωτογραφία. Έφυγε από την ζωή τον Νοέμβριο του 2003.

Παρουσίδης Ανέστης